Na twaalf jaar zat ik ineens thuis
Ik was, kun je wel zeggen, de ideale werknemer. Ik zei nooit 'nee' en was altijd vrolijk. Dag en nacht stond ik klaar en leverde perfect werk. Ik had een druk sociaal leven. De leerkrachten op de scholen van mijn kinderen konden altijd een beroep op me doen. Woensdagmiddag stond ik klaar voor de voetbaltraining van mijn oudste. En als ik een enkele keer niet kon, voelde het alsof ik de jongens in de steek liet. Ik meldde me ook nooit ziek. Op mijn werk maakten ze er al grapjes over, dat ik de enige Nederlander was die nooit ziek werd. Maar na twaalf jaar zat ik ineens thuis.
Ik viel zelfs uit tegen mijn zieke partner
Een jaar geleden maakte ik promotie en kreeg ik meer verantwoordelijkheden. Op hetzelfde moment werd mijn echtgenote ernstig ziek. De combinatie van een hoge werkdruk en de situatie thuis werd me te veel. Ik kon geen plek meer vinden om bij te komen en te ontspannen. Daar was simpelweg geen tijd meer voor. Ik moest door en functioneerde meer en meer op de automatische piloot. Er kwam, zowel op mijn werk als thuis, steeds minder uit mijn handen.
Met lood in mijn schoenen ging ik naar mijn werk. Moe en ongeconcentreerd vergat ik afspraken. Ik was vaak heel prikkelbaar. Ik viel snel uit tegen collega's en zelfs tegen mijn zieke partner. Daar voelde ik me daarna dan weer schuldig over. Ook sliep ik slecht en nam geen tijd meer voor mezelf. Thuis ging ook niets meer. Ik zat alleen maar voor me uit te staren op de bank, begon over mijn leven te piekeren en voelde me compleet nutteloos. Zo ging ik door, tot ik echt òp was. Ik kon niet meer, mijn lichaam wilde niet meer. Toen moest ik me wel ziek melden.
Hoge eisen stellen aan mezelf
Gelukkig stonden ze op mijn werk klaar om me te helpen. Via mijn bedrijfsarts ben ik bij Interapy terechtgekomen. Vanaf het begin voelde het goed om online over mijn problemen te 'praten'. Ook voelde het erg goed om aan de slag te gaan en ik begon mijn opdrachten meteen heel strak in te plannen. Maar dat brak me al snel op! Het lukte me gewoon niet me aan mijn planning te houden.
Ik had verwacht dat mijn spanningsklachten meteen bij het begin van de behandeling zouden verdwijnen, maar dat was niet zo. Hierdoor kostte het me heel veel moeite om de opdrachten van mijn psycholoog uit te voeren. Mijn behandelend psycholoog stelde me gerust en legde uit dat mijn spanningsklachten waren ontstaan doordat ik heel hoge eisen aan mezelf stelde. Ik legde de lat hoger en hoger. Door de toegenomen werkdruk na de promotie en mijn zieke echtgenote kon ik niet meer voldoen aan mijn eigen eisen. Dat zorgde voor een toename van spanning die ik echter negeerde. Door de behandeling bij Interapy werd ik me hier voor het eerst van bewust. Samen met mijn psycholoog bracht ik mijn spanning en mijn gedrag in kaart. Ik merkte dat ik regelmatig over mijn grenzen heenging.
Duidelijke handvatten
Ik kreeg ook handvatten aangereikt om mijn gedrag te veranderen. Ik ging oefenen met de lat wat lager leggen. Ging het piekeren te lijf. En oefende met het geven en ontvangen van complimenten. Vooral het laatste was moeilijk voor me. Ik had de neiging alles wat ik deed als 'normaal' te zien, complimenten hierover deed ik af met een dooddoener. Maar tijdens de behandeling bij Interapy leerde ik mijn prestaties te waarderen en daar ook trots op te zijn. Ik vind het nu echt heel leuk om complimenten te krijgen, én te geven.
Oefenen met nieuw gedrag
Tijdens de behandeling kon ik ook oefenen met time-management. Ik merkte dat het me moeite kost om te onderscheiden welke taken belangrijk en urgent zijn, en welke taken minder prioriteit hebben. Dit onderdeel hielp me enorm. Het besef dat ik taken die minder urgent en belangrijk waren soms kon laten liggen of delegeren was een eye opener. Tijdens dit onderdeel leerde ik ook te letten op ontspanning en dit vooral in te plannen. Ik had altijd de neiging me schuldig te voelen als ik tijd voor mezelf nam. Gelukkig kon ik met hulp van mijn psycholoog deze gedachte loslaten.
Terugval voorkomen
De behandeling heeft een duidelijke opbouw. Wat voor mij vooral goed werkte, was dat ik in de behandeling zelf met allerlei opdrachten aan de slag moest. Ik ben een doener. Op de bank zitten is eigenlijk niets voor mij. Met mijn psycholoog was ik erg blij. Ik kon haar alles 'vertellen' en heb veel aan haar reacties en ideeën gehad. Door Interapy kreeg ik de kans om mezelf te leren kennen en mijn sterke kanten te gebruiken zonder ze de overhand te laten krijgen.
Ik pak dingen nu anders aan dan ik gewend was, geef meer uit handen. Ik let goed op mijn lichaam om signalen van spanning meteen te herkennen. Aan het einde van de behandeling heb ik een mooi terugvalpreventie-document geschreven dat me alert houdt op mijn valkuilen. Daar staat ook in wat ik kan doen om spanning te voorkomen. Voor mij betekent dit meer leuke dingen doen met mijn echtgenote, die gelukkig weer hersteld is, en mijn kinderen. Maar dan zonder prestatiedruk. Wat mijn werk betreft, ik ben nu bezig het aantal uren dat ik werk weer langzaam op te bouwen. Ik heb ontdekt dat ik een zekere mate van druk nodig heb op mijn werk, maar ik ben nu in staat te herkennen waar de grens ligt. Dat is het belangrijkste wat ik heb geleerd tijdens de behandeling bij Interapy.
